ZAMAN DİNLENSİN

Savur rüzgarları ince elekten;

Nehirler durulsun, zaman dinlensin,

Dudaklar açılsın, sesler yükselsin.

Sabahlara kadar sürer bir sefa;

Arzın merkezine güneşten kaçış,

Üç beş pul değen bir hayata bağış.

Bölünmüş bir zaman, yarısı yok;

Mezar taşlarıdır yükselen eller,

Toprağın altından konuşan diller.

Dünyanın mülkünü almak isterdim;

Aklımca ben neler kurmuştum neler,

Bir tabut içinde biten emeller.

8 Mart 1985